Zmiana kierunku wiatru rzeczywistego, choćby chwilowa, wymusza na sterniku szybką reakcję. Jeśli wiatr rzeczywisty przejdzie na pełniejszy, podobnie stanie się z wiatrem pozornym. Należy wówczas albo podążyć za wiatrem i wyostrzyć, albo poluzować szoty żagli. Jeżeli natomiast wiatr rzeczywisty skręci na ostrzejszy, a wiatr pozorny podąży za nim, żeglujący np. baksztagiem jacht nagle znajdzie się w półwietrze lub bajdewindzie z wyluzowanymi żaglami, które przestaną pracować. Załoga musi się wówczas uwijać z wybieraniem szotów lub sternik musi odpaść za wiatrem. Obserwacja zmian wiatru jest szczególnie ważna przy żeglowaniu ostrym bajdewindem i pełnym baksztagiem. W pierwszej sytuacji można nieoczekiwanie znaleźć się w kącie martwym, w którym silniejszy wiatr szybko wyhamuje jacht, a w drugiej zagrożeniem jest niekontrolowany zwrot przez rufę z żaglami swobodnie przelatującymi na drugą burtę nad głowami załogi.

Wielkość kąta martwego zależy od możliwości zbliżenia się do wiatru pozornego. Ten z kolei zależy od siły wiatru i prędkości jachtu. Z tego względu kąt martwy dla tego samego jachtu może przyjmować różne wartości.

Innym parametrem, który może się zmienić jest prędkość jachtu, która bezpośrednio przekłada się na prędkość wiatru własnego. Im wolniej płyniemy, tym pełniejszy wiatr pozorny odczuwamy i odwrotnie. Oznacza to, że przy tych samych parametrach wiatru rzeczywistego z małą prędkością możemy płynąć ostrzej niż z dużą prędkością.