Ruch jachtu pod żaglami nie jest możliwy, gdy wiatr rzeczywisty wieje prosto w dziób lub pod niewielkim kątem do niego z prawej lub lewej strony. Żagle mimo wybierania szotów łopoczą wtedy niczym flaga na wietrze. Jeżeli tak właśnie się dzieje, to jesteśmy w kącie martwym, na który składają się dwa kąty granicznych.

Na granicy kąta martwego żagle zaczynają wypełniać się wiatrem i jacht rusza do przodu. W tym momencie żeglarz odczuwa już wiatr pozorny. Dopóki jego kierunek umiejscawia się między granicą kąta martwego, a trawersem jachtu, mówimy, że płyniemy bajdewindem. Gdy wiatr wieje pod kątem prostym do osi jachtu, jest to półwiatr. Oba te kursy nazywamy kursami ostrymi. Z kolei, jeśli wiatr odczuwany jest z sektora za trawersem jachtu, jest to baksztag. Sektor baksztagowy jest dość duży, ale nie obejmuje sytuacji, gdy wiatr wieje bezpośrednio w rufę jachtu – taki kurs to fordewind. Oba te kursy nazywamy kursami pełnymi.