Materiały szkoleniowe i testy dla kursu:
STERNIK MOTOROWODNY
Temat: Holowanie po wodzie
Zawartość strony: Holowanie po wodzie
Holowanie po wodzie
Zgodnie z dobrą praktyką morską każdy ma obowiązek udzielenia pomocy, o ile jest to wykonalne oraz bezpieczne dla jego jachtu i załogi. Często udzielenie pomocy sprowadza się do podania holu jednostce z awarią napędu. Priorytetem jest bezpieczeństwo twojej załogi i twoje, więc podejmuj się holowania tylko wtedy, jeśli twoja łódź jest do tego zdolna, a ty potrafisz sprostać zadaniu.
Istnieją dwa sposoby holowania:
- Za rufą – Jednostka holowana jest połączona z twoim jachtem za pomocą długiej liny. Jest to dobre rozwiązanie na otwartym morzu z dala od innych statków.
- Przy burcie – Gdy znajdujesz się na akwenie o dużym natężeniu ruchu (na przykład przy wejściu do mariny) lub na wąskiej rzece czy jeziorze, powinieneś precyzyjnie kontrolować holowaną jednostkę.
Holowanie za rufą
- Użyj do tego celu najdłuższej dostępnej liny, która będzie działać jak amortyzator między jednostką holującą a holowaną, zmniejszając jednocześnie obciążenia na okuciach pokładowych.
- Wykonaj krótki wodzik za pawężą. Dzięki niemu wykorzystasz najmocniejsze okucia i rozłożysz na nieobciążenia wynikające z holowania.
- Jednostka holowana powinna przywiązać linę holowniczą do półpierścienia na dziobie, jeśli taki jest do dyspozycji lub do wodzika utworzonego między dwoma knagami dziobowymi.
- Długość liny holowniczej powinna umożliwiać oddalenie jednostek o dwie długości fali. Dzięki temu obie będą jednocześnie znajdować się na szczycie lub w dole fali, co zmniejszy szarpanie holu.
- Szarpanie można zredukować poprzez przywiązanie obciążnika na środku liny holowniczej (np. kotwicy).
- Skiper jednostki holowanej powinien sterować nią, aby ułatwić holownikowi zadanie.
- Jeśli jednostka holowana nie trzyma stałego kursu, poproś jej skipera o dociążenie rufy lub wleczenie za nią lin, aby ustabilizować łódź.
- Trzymaj się z daleka od głównych tras żeglugowych i kanałów.
Prędkość holowania będzie zależała od stanu morza i mocy silnika jednostki holującej. Utrzymywanie prędkości 5–8 węzłów to najlepsze rozwiązanie, które jednocześnie zmniejsza obciążenia na obu łodziach.
Holowanie przy burcie
Kluczem do skutecznego holowania przy burcie jest dobre wzajemne ustawienie łodzi i dobranie łączących je lin.
Najważniejsze to:
- Porządnie obłożyć łodzie odbijaczami.
- Łodzie powinny być ustawione tak, aby jednostka holowana nie wystawała za ster lub silnik holownika.
- Jednostka holowana powinna być ustawiona nieco pod kątem do jednostki holującej.
- Szpring między dziobem łodzi holującej i rufą jednostki holowanej bierze na siebie całe obciążenie podczas ruchu naprzód. Szpring z rufy holownika prowadzący do dziobu łodzi holowanej jest najbardziej obciążony podczas ruchu wstecz.
Opis do rysunku:
- Jednostka holująca skierowana dziobem w stronę jednostki holowanej. Jednostka holowana przesunięta do tyłu.
- Szpring „F” najbardziej obciążony przy ruchu naprzód.
- Szpring „R” najbardziej obciążony przy ruchu wstecz.
Przed holowaniem
Jeśli to twój jacht wymaga holowania, musisz mieć pewność, że:
- Jednostka holująca jest w stanie sprostać zadaniu – czterometrowa motorówka może zadeklarować chęć holowania twojego ośmiometrowego jachtu turystycznego, ale czy jest to bezpieczne?
- Uzgodnij zasady holowania przed jego rozpoczęciem.
Manewrowanie
Dwie połączone ze sobą linami jednostki charakteryzują się konkretnymi właściwościami manewrowymi. Gdy je zrozumiesz, będziesz w stanie precyzyjnie zaplanować manewry. Myśl o połączonych łodziach jak o jednostce z dwoma silnikami, gdzie tylko jeden jest sprawny. Silnik zewnętrzny ma mocniejsze działanie podczas skręcania.
Skręcanie z łatwością = mały promień cyrkulacji
Trudne skręcanie = duży promień cyrkulacji
Skręcanie z łatwością = mały promień cyrkulacji
Trudne skręcanie = duży promień cyrkulacji
E-patenty
Kursy żeglarskie i motorowodne on-line
