Materiały szkoleniowe
ŻEGLARZ JACHTOWY
Dział: Meteorologia
Temat: Przewidywanie pogody
Warunkiem uzyskania istotnych informacji na podstawie własnych spostrzeżeń jest posiadanie odpowiednich instrumentów i systematyczne prowadzenie obserwacji. Na jachcie powinien być zainstalowany barometr (ważna jest jego prawidłowa regulacja), termometr, ewentualnie higrometr oraz wiatromierz (anemometr). Prowadząc systematyczne zapisy w dzienniku jachtowym (ciśnienie, temperatura) i regularnie obserwując rozwój chmur oraz kierunek i siłę wiatru, na podstawie wiedzy o pogodzie na obszarze niżu, wyżu i na frontach, oraz znając związek pomiędzy gradientem ciśnienia i siłą wiatru, można wyciągnąć wiele wniosków pozwalających na samodzielne prognozowanie pogody. Nie jest tu możliwe omówienie wszystkich sytuacji, ale kilka poniższych przykładów powinno pokazać, jak powiązać obserwowane parametry dla uzyskania orientacyjnej prognozy rozwoju sytuacji meteorologicznej.
Przykład 1
Jeżeli żeglując na Bałtyku, przy pojawiających się od zachodu chmurach wysokich cirrus i cirrostratus i kierunku wiatru SE 3-4°B, zaobserwujemy powolny, ale systematyczny spadek ciśnienia i wzrost zachmurzenia, to możemy się spodziewać nadejścia frontu ciepłego w ciągu 24-36 godzin, a zatem opadów i skrętu wiatru zgodnie z ruchem wskazówek zegara tj. S-SW. Jeśli to nastąpi to znaczy, że jesteśmy na południe od środka niżu i możemy spodziewać się późniejszego nadejścia frontu chłodnego. Nadciągające od zachodu chmury cirrocumulus i altocumulus ostrzegają o gwałtownych zmianach pogody przy przejściu frontu.
Przykład 2
Jeżeli po szkwałach i gwałtownych opadach zaobserwujemy dość szybki wzrost ciśnienia, to możemy nadal spodziewać się silnego wiatru, nawet przy zmniejszeniu zachmurzenia i braku opadów.
Przykład 3
Jeżeli żeglując przy dość silnym wietrze z NW 4-5°B, przy dużym rozwoju chmur kłębiastych cumulus, zaobserwowaliśmy wzrost ciśnienia początkowo dość szybki, ale zmniejszający się, oraz stopniowy zanik tych chmur, to możemy wnioskować, że po przejściu frontu chłodnego lub środkowej części niżu, zaczynamy wchodzić w strefę klina lub układu wysokiego ciśnienia, a zatem wiatr może słabnąć a pogoda ulegnie poprawie.
Przykład 4
Jeżeli obserwujemy coraz szybszy spadek ciśnienia przy umiarkowanym wietrze, to można się spodziewać znacznego wzrostu siły wiatru.
Istnieje szereg „prognoz” czy „ostrzeżeń” opartych na obserwacjach chmur, wiatru i innych zjawisk meteorologicznych, często ujętych w formę wierszowaną. Część z nich można wyjaśnić w oparciu o fizykę atmosfery i praktykę synoptyczną. Poniżej kilka przykładów, które mogą być przydatne żeglarzowi.
Makrelowe niebo i pierzaste chmury / Na wysokich masztach zdejmuj żagle z góry. Makrelowe niebo i pierzaste chmury to chmury cirrocumulus i cirrus. Cirrus zwiastuje nadejście frontu ciepłego związanego z niżem, a więc pogorszenie pogody – możliwość silniejszego wiatru. Cirrocumulus pojawia się przed nadejściem frontu chłodnego, a więc silnego i szkwalistego wiatru.
Gdy ze wschodu deszcz przychodzi, / Będzie trwał dwanaście godzin.
Deszcz przy wschodnim czy północno-wschodnim wietrze może oznaczać, że znajdujemy się na północ czy północny wschód od centrum niżu, czeka więc nas dłuższy okres opadów występujących w środkowej części niżu.
Wiatr południowo-wschodni nie pozostaje / długo dłużny południowo-zachodniemu.
Wiatr południowo-wschodni występuje w południowo-wschodniej części nadchodzącego niżu. W miarę przesuwania się niżu na wschód, a szczególnie po przejściu frontu ciepłego, można się spodziewać wiatrów południowo-zachodnich.
Ciśnienie niskie i jeszcze spada. Uważaj pilnie, taka jest rada. / Dopiero, gdy rośnie, choć już wysokie, roztropny żeglarz zaśnie spokojnie.
Jeżeli ciśnienie jest niskie to znajdujemy się w niżu barometrycznym. Szybki dalszy spadek ciśnienia świadczy o pogłębianiu się niżu i zwiększeniu gradientu ciśnienia, a więc i o wzroście siły wiatru. Przy wysokim ciśnieniu dalszy jego wzrost świadczy o zbliżaniu się środka wyżu, a w części środkowej wyżu gradient ciśnienia jest zazwyczaj mały i wiatry są słabe. Pogoda jest też bezchmurna lub o małym zachmurzeniu.
Chmury gęstnieją szybko i nagle, na maszt uwaga i twoje żagle. / Lecz jeśli z wolna nadciągają, wyciągaj sieci, żegluj i trałuj.
Szybki napływ chmur o budowie pionowej to nadejście frontu chłodnego, gwałtownych opadów i szkwalistego wiatru. Powolny napływ chmur od wysokich przez średnie do niskich to zbliżanie się frontu ciepłego, przy którym poza opadami nie ma gwałtownych zjawisk atmosferycznych.
Tęcza przed wieczorem raduje sejmana, / jest jednak ostrzeżeniem gdy widziana z rana. Rano, kiedy słońce jest na wschodzie, tęcza jest widoczna przy opadach na zachodzie, a więc może zwiastować nadchodzenie frontu związanego z niżem przemieszczającym się z zachodu. Po południu, kiedy słońce jest na zachodzie opady muszą być na wschodzie, a to może zwiastować odchodzenie strefy złej pogody na wschód.
Gdy wiatr odchodzi przeciwko słońcu, / nie ufaj zmianie, wiatr wróci w końcu. lub Gdy przeciw słońcu wiatr kierunek zmienia, / nie wierz bo wróci po chwili wytchnienia.
Jeżeli wiatr zmienia się „przeciw słońcu” np. z południowo-wschodniego na południowo-zachodni czy zachodni, to najprawdopodobniej układ niżowy przesuwa się na północ od obserwatora. Często jednak niże wędrują grupami, tj. po przejściu jednego niżu rozwija się następny. Wtedy wiatr wraca do kierunku południowo-wschodniego czy południowego.
Przewidywanie zmian pogody pozwala na dostatecznie wczesne podjęcie decyzji co do dalszej żeglugi, wyboru trasy rejsu z punktu widzenia bezpieczeństwa czy doboru żagli. Stąd też niezależnie od radiowych prognoz pogody, również podczas żeglugi powinno się obserwować wodę, niebo i ziemię.
Przewidywanie pogody umożliwia znajomość informacji meteorologicznych uzyskanych zarówno z komunikatów oficjalnych, jak i z własnych obserwacji. W jachtingu morskim koniecznością jest prowadzenie obserwacji i pomiarów tych elementów meteorologicznych, które odgrywają ważną rolę w kształtowaniu warunków żeglugi. Elementami tymi są: siła i kierunek wiatru, stan morza, zachmurzenie, opad, widzialność, ciśnienie i temperatura. Obserwacji meteorologicznych dokonuje się co godzina podczas żeglugi i co cztery godziny w porcie lub na kotwicowisku. Wyniki obserwacji zapisuje się w dzienniku jachtowym.
Zmiany warunków pogodowych można poznać czy przewidzieć na podstawie wielu charakterystycznych oznak.
Pogoda pochmurna, deszczowa i wietrzna jest zapowiadana przez:
Pogoda bezdeszczowa, ładna z umiarkowanymi wiatrami jest zapowiadana przez:
Silne wiatry są zapowiadane przez:
Prognozy meteorologiczne przeprowadzane przez żeglarzy na podstawie bezpośredniej obserwacji zjawisk występujących w przyrodzie mogą być niezbyt trafne. Szczególnie jeśli prognozy dotyczą najbliższych kilkunastu lub kilkudziesięciu godzin. Zjawiska i procesy tworzące pogodę są bowiem bardzo złożone i nawet zawodowe służby meteorologiczne osiągają dokładność przewidywań ok. 70%.
Każdy żeglarz powinien oceniać stan pogody i przewidywać jej zmiany na najbliższe kilka lub kilkanaście minut. Powinien umieć „czytać” zjawiska występujące na wodzie, lądzie i w powietrzu, świadczące o zbliżającym się niebezpieczeństwie. Jednym z takich niebezpieczeństw jest nagłe silne uderzenie wiatru, które może być zwiastowane przez takie zjawiska jak gwałtownie powstające fale lub przemieszczające się zmarszczki na powierzchni wody zgodnie z kierunkiem wiatru, gwałtowny ruch gałęzi i uginanie się drzew, obecność chmur cumulonimbus i cumulus. Szczególnie chmura cumulonimbus, która powstaje podczas prądów wstępujących powietrza, świadczy o obecności ruchu mas powietrza z różnych kierunków. Często chmurze tej towarzyszy kołnierz burzowy, który powoduje dodatkowe wiry powietrza. Wiry te, nazywane szkwałami, docierają niekiedy do powierzchni wody. W czasie przesuwania się chmury względem jachtu zmienia się kierunek oraz siła szkwałów. Często towarzyszą im opady deszczu. Jest to niebezpieczne szczególnie dla małych jachtów. W momencie zbliżania się chmury cumulonimbus każdy żeglarz powinien przygotować jacht na nagłe uderzenie silnego wiatru refując lub zrzucając żagle. Niekiedy celowe jest schronienie się jachtu w porcie lub przy osłoniętym brzegu.
Chmurze cumulus, podobnie jak chmurze cumulonimbus, towarzyszą także prądy wstępujące powietrza. Prądy te dodają się do strug przyziemnego wiatru i przyspieszają jego prędkość od nawietrznej strony chmury, a odejmują się i zmniejszają po stronie zawietrznej. Po chwilowym przyspieszeniu wiatr powraca do swojej stałej prędkości, aby następnie chwilowo osłabnąć.
W żegludze śródlądowej często występują wiatry nieregularne, porywiste. Zazwyczaj są to wiatry wiejące z prędkością powyżej 10 m/s (5°B – świeży wiatr). Mają nieregularną siłę i kierunek. Wiatry porywiste powstają, gdy nad ciepłą wodą przemieszczają się znacznie od niej chłodniejsze masy powietrza o temperaturze niższej od temperatury wody o 4°C lub więcej. Zdarza to się najczęściej późnym latem i jesienią. Na wiatr porywisty duży wpływ ma także rzeźba terenu przylegającego do wody, powodując jeszcze bardziej wzmożony ruch mas powietrza. Wysoki brzeg lub ściana wysokiego lasu rosnącego na brzegu jeziora odbija częściowo wiatr, zmieniając jego kierunek.
Niebezpieczeństwo może stanowić również luka w naturalnej osłonie od wiatru wiejącego prostopadle od brzegu. W paśmie pagórków czy ścianie wysokiego lasu na brzegu jeziora. Tego rodzaju przerwa staje się dyszą, z której wypływają strugi wiatru o znacznej sile . Obserwacja terenu umożliwia przewidzenie tego zjawiska. Dodatkowym utrudnieniem w żegludze są zawirowania, zmiany kierunku czy odbicia.
Testy
E-patenty
Kursy żeglarskie i motorowodne on-line