Materiały szkoleniowe

ŻEGLARZ JACHTOWY

Dział: Manewrowanie jachtem żaglowym

Temat: Bojka. Podejście i odejście

Bojka. Podejście i odejście.

.

SPIS TREŚCI

Dojście do boi

Charakterystyka manewru

Manewr dojścia do boi polega na dopłynięciu i zatrzymaniu jachtu w pobliżu boi, tak aby można było założyć na niej cumę dziobową i przycumować jacht. Wybór wariantu manewru uzależniony jest od następujących czynników:

  • wykorzystywanego napędu jachtu (silnik lub żagle)
  • wielkości wolnej przestrzeni w otoczeniu boi
  • kierunku i siły wiatru przy boi.

Aby bezpieczne i skuteczne wykonać manewr dojścia do boi należy w poszczególnych etapach wykonać następujące czynności:

Wybrać boję cumowniczą i napęd jachtu do wykonania manewru

Należy podpłynąć w pobliże miejsca cumowania i wybrać boję oraz wariant podejścia do niej, uwzględniając kierunek i siłę wiatru oraz miejsce na wodzie w otoczeniu boi. Boja powinna posiadać ucho cumownicze zainstalowane na odpowiedniej wysokości, tak aby można było stosunkowo łatwo i bezpiecznie założyć cumę na boję. Powinna być bardzo mocno zakotwiona w dnie, tak aby mogła utrzymać przycumowany do niej jacht nawet przy bardzo silnym wietrze. Ważny jest także akwen w otoczeniu boi. W pobliżu niej nie powinno być stałych obiektów lub innych przycumowanych jachtów, gdyż w przypadku zmiany kierunku wiatru, po przycumowaniu jachtu, może dojść do kolizji jachtu z obiektem lub zacumowanym obok jachtem. Wybrać napęd jachtu, który będzie wykorzystywany do wykonania manewru.

Przygotować jacht do wybranego wariantu manewru

Po wybraniu boi i wariantu manewru należy przygotować jacht do jego wykonania. Niezależnie czy manewr będzie wykonywany pod żaglami czy na silniku, część czynności przygotowawczych jest taka sama.

  • Napęd jachtu: W przypadku, gdy manewr będzie wykonywany z wykorzystaniem żagla, powinno się, gdy są postawione obydwa żagle, zrzucić foka i pozostawić grota. W przypadku gdy jest postawiony tylko fok, manewr należy wykonywać na tym żaglu.
  • Cuma dziobowa: Cuma dziobowa powinna być dostatecznie długa i nie powinna mieć jakichkolwiek węzłów. Powinna być prawidłowo przygotowana do podania na boję.
  • Bosak: Bosak należy umieścić na pokładzie w części dziobowej jachtu.

Wykonać wybrany wariant manewru

Sternik, przed rozpoczęciem wykonania manewru, powinien szczegółowo omówić manewr i obsadzić członkami załogi wszystkie niezbędne stanowiska manewrowe. Każdemu z nich dokładnie wytłumaczyć co i w którym momencie ma być przez niego wykonane. Sternik powinien rozpocząć wykonanie manewru dopiero wtedy, gdy jacht i załoga są przygotowani do jego wykonania.

Sklarować jacht

Po wykonaniu manewru należy sklarować jacht. Klar jachtu powinno się rozpocząć od odstawienia (wyłączenie) silnika lub zrzucenia żagla, a następnie sklarować pozostałe urządzenia wykorzystywane podczas manewru oraz uporządkować jacht.

Ogólne zasady wykonania manewru:

  • Podpłynąć do boi kursem pod wiatr: Do boi najlepiej jest podpłynąć kursem pod wiatr, ale nie w linii wiatru. Podpłynięcie kursem pod wiatr ułatwia zatrzymanie się jachtu przy boi. Podpłynięcie do boi innym kursem może utrudnić zatrzymanie się jachtu w pobliżu boi.
  • Zatrzymać się przy boi częścią dziobową burty nawietrznej: Jacht powinien zatrzymać się przy boi częścią dziobową burty nawietrznej. Jeżeli jacht podpłynie do boi burtą zawietrzną, istnieje ryzyko zdryfowania go na boję i wciągnięcia cumy pod dno jachtu. Manewr będzie skuteczny, gdy jacht zatrzyma się w odległości maksimum długości bosaka od boi, tak aby można było nim przechwycić boję.
  • Przycumować poprawnie jacht do boi: Po założeniu cumy na boję na biegowo, luzując cumę, należy poczekać, aż wiatr odsunie jacht od boi i ustawi go w linii wiatru. Można przy tym wspomóc się silnikiem, o ile ten napęd będzie w manewrze wykorzystywany. Jacht powinien być odsunięty od boi na odległość około 3-5 m. Zbyt mała lub zbyt duża odległość jachtu od boi będzie niekorzystnie wpływała na zachowanie się jachtu zacumowanego do boi. Po odsunięciu jachtu od boi na wymaganą odległość, należy obłożyć cumę dziobową na knadze dziobowej. Cuma powinna przechodzić przez najbardziej wysuniętą do przodu część dziobu jachtu. Ułatwi to ustawianie jachtu w linii wiatru.

Jedną z trudniejszych czynności podczas wykonywania manewru jest założenie cumy dziobowej na boję. Przy zbyt niskiej boi, a także przy wysokiej burcie oraz zainstalowanym na niej relingu, założenie cumy na boję może być bardzo utrudnione. Należy wtedy przesunąć jacht wzdłuż boi poza kosz dziobowy jednak nie za daleko w stronę rufy. Zakładanie cumy w miejscu za bardzo oddalonym od dziobu może spowodować obrócenie się jachtu rufą do wiatru, a cuma dziobowa może zostać wciągnięta pod dno jachtu. Może to spowodować zahaczenie jej o płetwę mieczową, o płetwę sterową lub o silnik.

Dojście do boi jachtem na silniku

Wariant 1

Podstawowe założenia:

  • dopłynięcie do boi kursem pod wiatr
  • manewr wykonywany na silniku.

Przygotowanie manewru:

  • przygotowanie cumy dziobowej do założenie na boję
  • przygotowanie bosaka do przechwycenia boi
  • szczegółowe omówienie manewru i wyznaczenie załogantom stanowisk manewrowych.

Po przygotowaniu manewru sternik rozpoczyna jego wykonanie. W trakcie manewru sternik kieruje załogą oraz obsługuje urządzenie sterowe i silnik.

Wykonanie manewru:

  • Objęcie stanowisk manewrowych: Załoganci obejmują wyznaczone przez sternika stanowiska manewrowe.
  • Podpłynięcie do miejsca, z którego zostanie rozpoczęty manewr: Miejsce to powinno być oddalone o około trzy długości jachtu od boi. Umożliwi to stopniowe zmniejszanie prędkości jachtu i kontrolowanie kursu na boję. Obrany kurs na boję powinien być kursem pod wiatr, ale nie w linii wiatru. Sternik podaje komendy: „Przygotować się do przechwycenia boi”, „Meldować o odległości jachtu od boi”. Wyznaczeni załoganci potwierdzają przyjęcie komend meldunkami: „Jest, przygotować się do przechwycenia boi”, „Jest, meldować o odległości jachtu od boi”, a następnie wykonują zadania (faza „a”).
  • Obranie kursu na boję, stopniowe zmniejszanie prędkości jachtu: Po skierowaniu jachtu w stronę boi powinna być stopniowo zmniejszana prędkość jachtu. Zmniejszając prędkość jachtu należy pamiętać o mogącym występować dryfie jachtu. Jacht powinien zatrzymać się przy boi częścią dziobową burty nawietrznej (faza „b”).
  • Przechwycenie boi, założenie cumy dziobowej: Jacht zatrzymał się przy boi. Wyznaczeni załoganci przechwytują bosakiem boję i zakładają na nią na biegowo cumę dziobową, a następnie meldują „Cuma dziobowa założona na boję na biegowo” (faza „c”).
  • Przycumowanie jachtu do boi: Sternik podaje komendę „Cumę dziobową luzuj”. Załogant potwierdza przyjęcie komendy meldunkiem „Jest, cumę dziobową luzuj” i luzuje cumę. Jacht powoli oddala się od boi. Po oddaleniu się na odpowiednią odległość sternik podaje komendę „Cumę dziobową dość luzuj i obłóż”. Załogant potwierdza przyjęcie komendy meldunkiem „Jest, cumę dziobową dość luzuj i obłóż” i wykonuje wymagane czynności. Po zakończeniu melduje „Cuma dziobowa obłożona” (faza „d”).

Klar jachtu

Po przycumowaniu jachtu należy przejść do etapu klaru jachtu. Sternik podaję informację „Tak stoimy” oraz polecenie „Klar jachtu”. Pierwszą czynnością powinno być odstawienie (wyłączenie) silnika. Kolejne czynności powinny dotyczyć końcowego klaru jachtu. Wszystkie czynności klaru na jachcie powinny być nadzorowane przez sternika jachtu.

Dojście do boi jachtem pod żaglami

Manewr dojścia do boi powinien być wykonany na jednym żaglu. Jeżeli płyniemy na obu żaglach, należy zrzucić foka. Jeżeli fok jest zrzucony, to na pokładzie dziobowym jest większa wolna przestrzeń do pracy załogantów. Umożliwi to sprawniejsze przechwycenie boi i założenie na niej cumy dziobowej. Jacht płynący na samym grocie jest łatwiej utrzymać w kursie ostrym na wiatr, a po dopłynięciu do boi utrzymać w linii wiatru. Jeżeli jacht podpływa do boi na foku zainstalowanym na sztywnym sztagu, można w trakcie wykonywania manewru zmniejszać jego powierzchnię. Manewr dojścia do boi pod żaglami można wykonać z każdego kursu jachtu względem kierunku wiatru. Ze względu na skuteczność i bezpieczeństwo wykonania manewru powinno się go wykonać z kursu ostry bajdewind. Wykonywanie manewru dojścia do boi z innych kursów jachtu względem kierunku wiatru może nie być łatwe. Trudno jest wtedy określić moment skrętu jachtu na boję, a także trudno jest dobrać odpowiednią prędkość jachtu tuż przed skrętem w kierunku boi. Przy każdym kursie będzie to inne miejsce i inna prędkość. Parametry te będą uzależnione od ciężaru jachtu, kształtu kadłuba, a także siły wiatru i zafalowania wody. Po wyborze boi, przygotowaniu jachtu i omówieniu manewru z załogą, sternik rozpoczyna manewr. W trakcie manewru kieruje jego wykonaniem i obsługuje urządzenie sterowe oraz szot grota, jeżeli manewr wykonywany jest z wykorzystaniem tego żagla.

Wariant 2

Podstawowe założenia:

  • dopłynięcie do boi kursem ostry bajdewind
  • manewr wykonany z wykorzystaniem grota.

Przygotowanie manewru:

  • pozostawienie grota jako jedynego pracującego żagla
  • przygotowanie grota do zrzucenia
  • przygotowanie cumy dziobowej do założenia na boję
  • przygotowanie bosaka do przechwycenia boi
  • szczegółowe omówienie manewru i wyznaczenie załogantom stanowisk manewrowych.

Po przygotowaniu manewru sternik rozpoczyna jego wykonanie. W trakcie manewru sternik kieruje załogą oraz obsługuje urządzenie sterowe i szot grota.

Wykonanie manewru:

  • Objęcie stanowisk manewrowych: Załoganci obejmują wyznaczone przez sternika stanowiska manewrowe.
  • Podpłynięcie do miejsca, z którego zostanie rozpoczęty manewr: Miejsce to powinno być oddalone około trzy długości jachtu od boi. Ułatwi to stopniowe zmniejszanie prędkości jachtu i kontrolowanie kursu na boję. Sternik podaje komendy: „Przygotować się do przechwycenia boi”, „Meldować o odległości jachtu od boi”. Wyznaczeni załoganci potwierdzają przyjęcie komend meldunkami: „Jest, przygotować się do przechwycenia boi”, „Jest, meldować o odległości jachtu od boi”, a następnie wykonują zadania (faza „a”).
  • Obranie kursu na boję, stopniowe zmniejszanie prędkości jachtu: Po skierowaniu jachtu w stronę boi jacht płynie kursem ostry bajdewind. Sternik, luzując szot grota, stopniowo zmniejsza prędkość jachtu. Zmniejszając prędkość jachtu należy pamiętać o dryfie jachtu. Jacht powinien zatrzymać się przy boi od nawietrznej strony części dziobowej burty (faza „b”).
  • Przechwycenie boi, założenie cumy dziobowej: Jacht zatrzymał się przy boi. Szot grota powinien być całkowicie wyluzowany. Wyznaczeni załoganci przechwytują bosakiem boję i zakładają na nią na biegowo cumę dziobową, a następnie meldują „Cuma dziobowa założona na boi na biegowo” (faza „c”).
  • Przycumowanie jachtu do boi: Sternik podaje komendę „Cumę dziobową luzuj”. Załogant potwierdza przyjęcie komendy meldunkiem „Jest, cumę dziobową luzuj” i stopniowo luzuje cumę. Jacht, ustawiając się linii wiatru, powoli oddala się od boi. Po oddaleniu się na odpowiednią odległość sternik podaje komendę „Cumę dziobową dość luzuj i obłóż”. Załogant potwierdza przyjęcie komendy meldunkiem „Jest, cumę dziobową dość luzuj i obłóż” i wykonuje wymagane czynności. Po zakończeniu melduje „Cuma dziobowa obłożona” (faza „d”).
  • Zrzucenie grota, klar jachtu: Po przycumowaniu jachtu do boi należy przejść do etapu klaru jachtu. Sternik podaję informację „Tak stoimy”. Pierwszą czynnością powinno być zrzucenie grota. Sternik podaje komendę „Grot dół”. Załoganci potwierdzają przyjęcie komendy meldunkiem „Jest, grot dół”. Zrzucają i klarują żagiel, a po zakończeniu meldują „Grot klar”. Sternik wydaje załodze polecenie „Klar jachtu”. Załoga wykonuje wymagane czynności klaru portowego jachtu. Wszystkie czynności klaru na jachcie powinny być nadzorowane przez sternika jachtu (faza „e”).

Jacht płynąc na samym grocie jest nawietrzny. Ułatwia to utrzymanie kursu ostry bajdewind i umożliwia skuteczne zmniejszanie prędkości oraz utrzymanie jachtu pod wiatr przy boi.

Odejście od boi

Charakterystyka manewru

Manewr odejścia od boi polega na odcumowaniu jachtu od boi, a następnie oddaleniu się od boi i odpłynięciu wybranym kursem. Wybór wariantu manewru uzależniony jest od następujących czynników:

  • wykorzystywanego napędu jachtu (silnik lub żagle)
  • wielkości wolnej przestrzeni w otoczeniu boi
  • kierunku i siły wiatru przy boi.

Aby bezpieczne i skuteczne wykonać manewr odejścia od boi, należy w poszczególnych etapach, wykonać następujące czynności:

Wybrać wariant wykonania manewru

Boje cumownicze są często umiejscowione blisko brzegu, a także bywają ustawione w niezbyt dużej odległości od siebie. Wybierając wariant manewru odejścia od boi, należy uwzględnić wielkość bezpiecznego akwenu w pobliżu boi i jachtu, aby wykonując manewr, nie doprowadzić do kolizji z innym zacumowanym jachtem lub przeszkodą w jej pobliżu. Należy dokonać oceny warunków wiatrowych występujących przy boi i wybrać napęd jachtu, który będzie wykorzystywany do wykonania manewru.

Przygotować jacht do manewru

Po wyborze wariantu manewru odejścia od boi należy przygotować jacht do manewru. Niezależnie, czy manewr będzie wykonywany pod żaglami, czy na silniku, część czynności przygotowawczych będzie taka sama.

Sprawdzić jacht

Należy sprawdzić stan techniczny podstawowych urządzeń na jachcie.

Przygotować jacht

Po sprawdzeniu jachtu należy przygotować do manewru wszystkie wykorzystywane podczas manewru urządzenia.

Wykonać manewr

Sternik, przed rozpoczęciem wykonania manewru, powinien szczegółowo omówić manewr z załogą. Powinien obsadzić członkami załogi wszystkie niezbędne stanowiska manewrowe. Każdemu z nich dokładnie wytłumaczyć, co i w którym momencie ma być przez niego wykonane. Sternik powinien rozpocząć wykonanie manewru dopiero wtedy, gdy jacht i załoga są przygotowani do jego wykonania.

Sklarować jacht

Po wykonaniu manewru należy sklarować jacht.

Odejście od boi jachtem na silniku

Wariant 1

Podstawowe założenia:

  • manewr wykonywany z wykorzystaniem silnika
  • odpłynięcie od boi na biegu wstecznym.

Przygotowanie manewru

  • przygotowanie cumy dziobowej na biegowo krótką częścią cumy do oddania
  • przygotowanie silnika do uruchomienia
  • szczegółowe omówienie manewru i wyznaczenie załogantom stanowisk manewrowych.

Po przygotowaniu jachtu sternik rozpoczyna wykonanie manewru. W trakcie manewru sternik kieruje jego wykonaniem oraz obsługuje urządzenie sterowe i silnik.

Wykonanie manewru

  • Objęcie stanowisk manewrowych: Załoganci obejmują wyznaczone przez sternika stanowiska manewrowe.
  • Uruchomienie silnika, przygotowanie cumy dziobowej: Sternik uruchamia silnik i pozostawia go na biegu jałowym. Sternik podaje komendę „Przygotować cumę dziobową do oddania”. Załogant potwierdza przyjęcie komendy meldunkiem „Jest, przygotować cumę dziobową do oddania”, wykonuje wymaganą czynności, a po jej zakończeniu melduje „Cuma dziobowa do oddania klar” (faza „a”).
  • Odpływanie od boi: Sternik podaje komendę „Cumę dziobową oddaj”. Załogant potwierdza przyjęcie komendy meldunkiem „Jest, cumę dziobową oddaj”, oddaje cumę, wciąga ją na pokład jachtu, a następnie melduje „Cuma dziobowa oddana”. Sternik włącza bieg wsteczny i wychyla odpowiednio płetwę sterową. Jacht, odpływając powoli od boi ruchem wstecznym, rozpoczyna skręt (faza „b”).
  • Zakończenie manewru, klar jachtu: Sternik, po odpłynięciu od boi na wystarczająca odległość, kończy skręt. Ustawia płetwę sterową w diametralnej jachtu i wyłącza bieg wsteczny (faza „c”). Następnie włącza bieg do przodu i obiera zamierzony kurs (faza „d”). Po manewrze należy wykonać odpowiedni klar jachtu. Sternik podaje komendę „Klar cumy dziobowej”. Załogant potwierdza przyjęcie komendy meldunkiem „Jest, klar cumy dziobowej”. Klaruje cumę i po zakończeniu melduje „Cuma dziobowa klar”. Manewr został zakończony.

Jacht przycumowany do boi ma tendencję do odchylania się bardziej lub mniej od linii wiatru. Oddanie cumy dziobowej powinno nastąpić, gdy jacht jest w linii wiatru lub gdy jacht jest ustawiony w kierunku, w którym jacht po odejściu od boi ma popłynąć.

Odejście od boi jachtem pod żaglami

Manewr odejścia od boi jachtem pod żaglami może być wykonany przy różnej kombinacji wykorzystywanych żagli. Jeżeli po odpłynięciu od boi planowana jest żegluga na obu żaglach, należy do manewru wykorzystać oba żagle.

Wariant 2

  • Podstawowe założenia:

    • manewr wykonywany z wykorzystaniem foka i grota
    • odpłynięcie od boi ruchem wstecznym.

    Przygotowanie manewru

    • przygotowanie foka i grota do postawienia
    • przygotowanie cumy dziobowej na biegowo krótką częścią cumy do oddania
    • szczegółowe omówienie manewru i wyznaczenie załogantom stanowisk manewrowych.

    Po przygotowaniu jachtu sternik rozpoczyna wykonanie manewru. W trakcie manewru sternik kieruje jego wykonaniem oraz obsługuje urządzenie sterowe i szot grota.

    Wykonanie manewru

    • Objęcie stanowisk manewrowych: Załoganci obejmują wyznaczone przez sternika stanowiska manewrowe.
    • Postawienie żagli, przygotowanie cumy dziobowej: Postawienie obu żagli. Pierwszy będzie postawiony grot. Sternik podaje komendę „Grota staw”, wyznaczeni załoganci potwierdzają przyjęcie komendy meldunkiem „Jest, grota staw”. Stawiają żagiel, a następnie meldują „Grot po postawieniu klar”. Następnie zostaje postawiony fok. Sternik podaje komendę „Foka staw”, wyznaczeni załoganci potwierdzają przyjęcie komendy meldunkiem „Jest, foka staw”. Stawiają żagiel, a następnie meldują „Fok po postawieniu klar”. Po postawieniu żagli sternik podaje komendę „Przygotować cumę dziobową do oddania”. Załogant potwierdza przyjęcie komendy meldunkiem „Jest, przygotować cumę dziobową do oddania”. Wykonuje wymaganą czynność, a następnie melduje „Cuma dziobowa do oddania klar”. Jacht jest gotowy do odpłynięcia od boi (faza „b”).
    • Odpływanie od boi: Cuma dziobowa będzie oddana w momencie, gdy jacht ustawi się dokładnie w linii wiatru. Sternik podaje komendę „Cumę dziobową oddaj”,
    • załogant potwierdza przyjęcie komendy meldunkiem „Jest, cumę dziobową oddaj”. Oddaje cumę, wciąga ją na pokład jachtu, a następnie melduje „Cuma dziobowa oddana”. Jednocześnie z oddawaniem cumy dziobowej sternik wychyla płetwę sterową, tak aby jacht, płynąc wstecz, skręcał na wybrany hals. Skręt jachtu można wspomóc wystawiając odpowiednio foka na wiatr. Sternik podaje komendę „Lewy foka szot wybierz”. Załogant potwierdza przyjęcie komendy meldunkiem „Jest, lewy foka szot wybierz” i wykonuję tę czynność. Jacht rozpoczyna skręt płynąc ruchem wstecznym. Wychylona płetwa sterowa i fok ustawiony na wiatr spowodują szybkie skręcanie jachtu, a przez to odpadanie od linii wiatru na wybrany hals (faza „c”).

    Zakończenie manewru, klar jachtu

    Po ustawieniu jachtu na wybranym halsie sternik kończy skręt i ustawia płetwę sterową w diametralnej jachtu (faza „d”). W tym momencie fok powinien zostać przełożony na drugą burtę. Sternik podaje komendę „Prawy foka szot wybieraj, lewy foka szot luzuj”. Załoganci potwierdzają przyjęcie komendy meldunkami: „Jest, prawy foka szot wybieraj”, „Jest, lewy foka szot luzuj” i przekładają foka na drugą burtę. Sternik wybiera szot grota. Jacht zatrzymuje ruch wsteczny i rozpoczyna ruch do przodu wybranym kursem (faza „e”). Po manewrze należy wykonać odpowiedni klar jachtu. Sternik podaje komendę „Klar cumy dziobowej”. Załogant potwierdza przyjęcie komendy meldunkiem „Jest, klar cumy dziobowej”, klaruje cumę i po zakończeniu melduje „Cuma dziobowa klar”. Manewr został zakończony.

    .

Podsumowanie

Na silniku (Wariant 1): Po oddaniu cumy sternik włącza bieg wsteczny i steruje tak, aby jacht, cofając się, wykonał skręt na wybrany kurs.

Na żaglach (Wariant 2): Stawia się oba żagle (jeśli planowana jest żegluga na obu). Cumę oddaje się w linii wiatru. Skręt podczas cofania wspomaga się wystawieniem foka na wiatr (na wsteczny) oraz wychyleniem steru.

Dojście do boi Manewr polega na dopłynięciu i zatrzymaniu jachtu w pobliżu boi w celu założenia cumy dziobowej. Wybór metody zależy od napędu (silnik/żagle), miejsca oraz wiatru.

  • Przygotowanie: Należy wybrać boję z solidnym uchem i upewnić się, że w pobliżu nie ma przeszkód. Na dziobie klaruje się bosak i cumę bez węzłów.
  • Manewr na silniku (Wariant 1): Podejście odbywa się kursem pod wiatr (ale nie w linii wiatru), zwalniając stopniowo od około trzech długości jachtu przed boją.
  • Manewr na żaglach (Wariant 2): Wykonuje się go na samym grocie (fok zrzucony), najlepiej kursem ostry bajdewind. Pozwala to na łatwiejsze kontrolowanie prędkości i utrzymanie jachtu w linii wiatru.

    Odejście od boi Manewr polega na oddaniu cumy i oddaleniu się od boi, zazwyczaj biegiem wstecznym, aby uniknąć kolizji.
    1.  

Zapamiętaj

Poniższe punkty są krytyczne dla bezpieczeństwa i skuteczności manewrów przy boi:

  • Kierunek podejścia: Do boi zawsze podchodź kursem pod wiatr, ale nigdy idealnie w linii wiatru. Ułatwia to wyhamowanie.
  • Strona podejścia: Jacht powinien zatrzymać się przy boi częścią dziobową burty nawietrznej. Podejście burtą zawietrzną grozi zdryfowaniem na boję i wciągnięciem cumy pod dno.
  • Dystans zatrzymania: Skuteczny manewr to taki, gdzie jacht staje w odległości maksimum długości bosaka od boi.
  • Odległość po zacumowaniu: Jacht powinien być odsunięty od boi na około 3–5 metrów. Zbyt krótka lub długa cuma wpływa niekorzystnie na zachowanie jednostki.
  • Zasada jednego żagla (dojście): Jeśli masz dwa żagle, zrzuć foka. Podejście na samym grocie daje więcej miejsca na dziobie dla załogi i ułatwia sterowanie.
  • Cuma: Musi być przygotowana „na biegowo” (przełożona przez ucho boi i wrócona na pokład) i pozbawiona węzłów, aby się nie zablokowała przy oddawaniu.
  • Problem z wysoką burtą: Jeśli nie dosięgasz boi z dziobu, przesuń jacht wzdłuż boi (ale nie za daleko w stronę rufy), aby uniknąć obrócenia jachtu rufą do wiatru i wkręcenia liny w śrubę lub ster.

 

Testy

E-patenty
Kursy żeglarskie i motorowodne on-line