Materiały szkoleniowe
ŻEGLARZ JACHTOWY
Dział: Manewrowanie jachtem żaglowym
Temat: Praca na żaglach
Prawidłowa obsługa żagli zapewnia nie tylko bezpieczne i skuteczne żeglowanie, ale także utrzymanie żagli w dobrym stanie. Wykonaniem wszystkich czynności związanych z obsługą żagli powinien kierować sternik jachtu. Może on także uczestniczyć w ich wykonywaniu. Na obsługę żagli składają się następujące czynności:
W przeciągu ostatnich kilkudziesięciu lat nastąpiła duża zmiana w sposobie obsługi żagli. Lazy jack, sztywny sztag i roler foka występują obecnie na większości jachtów śródlądowych i bardzo ułatwiają obsługę zarówno grota jak i foka. Coraz częściej pojawiają się także rolery grota. Dzięki tym urządzeniom skrócił się czas wykonania czynności obsługi żagli oraz zwiększyło się bezpieczeństwo przy ich obsłudze.
Na starszych typach jachtów żagle, gdy nie pracują, są tak sklarowane, że nie można ich szybko postawić. W większości przypadków grot jest zmarlowany. Przygotowanie go do pracy wymaga rozmarlowania oraz dołączenia fału i szota. Fok jest często schowany. Wyjmuje się go tuż przed przygotowaniem do postawienia, a następnie mocuje do sztagu i dołącza fał oraz szoty. Wszystkie te czynności wymagają czasu. Łatwiej jest je wykonać w porcie niż na otwartym akwenie. We wcześniejszych latach żagle przygotowywało się i stawiało przy nabrzeżu, a następnie od niego na żaglach odpływało. Obecnie, w przeważającej większości przypadków, od nabrzeża odpływa się na silniku, a żagle przygotowuje się i stawia dopiero na otwartym akwenie. Przy nabrzeżu sprawdza się tylko ich kompletność i poprawność.
Na grocie jest zainstalowany lazy jack. Wymagane czynności:
Przed rozpoczęciem przygotowania grota do postawienia kierujący jachtem powinien wyznaczyć osoby z załogi do poszczególnych czynności. Następnie wydaje polecenie „Przygotować grota do postawienia”. Wyznaczeni wcześniej członkowie załogi potwierdzają przyjęcie polecenia meldunkiem „Jest, przygotować grota do postawienia”, a następnie wykonują wymagane czynności. Po zakończeniu tych prac przekazują meldunek „Grot do postawienia klar”.
Fok jest zainstalowany na sztywnym sztagu. Wykonywane czynności:
Przed rozpoczęciem przygotowania foka do postawienia kierujący jachtem powinien wyznaczyć osoby z załogi do poszczególnych czynności. Następnie wydaje polecenie „Przygotować foka do rozwinięcia”. Wyznaczeni wcześniej członkowie załogi potwierdzają przyjęcie polecenia meldunkiem „Jest, przygotować foka do rozwinięcia”, a następnie wykonują wymagane czynności. Po zakończeniu tych prac przekazują meldunek „Fok do rozwinięcia klar”.
Postawienie żagli może być wykonywane podczas płynięcia jachtu lub podczas jego postoju. Nie należy stawiać żagli, jeżeli w krótkim czasie po ich postawieniu nie będą one pracowały. Wyluzowane, łopoczące żagle, szczególnie przy silniejszym wietrze, mogą szybko ulec uszkodzeniu, a także stanowią zagrożenie dla osób będących w ich pobliżu. Jeżeli będą stawiane obydwa żagle, pierwszy powinien być postawiony grot, a następnie fok.
Grota powinno się stawiać przy wietrze od dziobu, najlepiej w linii wiatru lub, jeżeli jest to niemożliwe, przy wietrze wiejącym pod niewielkim kątem do diametralnej jachtu. Stawianie grota, gdy jacht nie jest ustawiony w linii wiatru, jest utrudnione, głównie z powodu oporów przesuwania żagla w maszcie. Są one tym większe, im kierunek wiatru jest bardziej oddalony od diametralnej jachtu. Przy kierunku wiatru zbliżonym do prostopadłego do diametralnej jachtu, stawiany żagiel przestaje być w łopocie, gdyż jego bom zaczyna opierać się o wanty i blokować ustawienie żagla w linii wiatru. Stawiany żagiel zaczyna od razu pracować. Opory przesuwania żagla w maszcie są wtedy tak duże, że uniemożliwiają jego dalsze stawianie. Oczywiście, przy kierunkach wiatru od rufy jest to tym bardziej niemożliwe. Jeżeli jacht jest zacumowany w taki sposób, że postawienie grota byłoby bardzo trudne lub niemożliwe, należy przestawić jacht w inne dogodne do wykonania tego zadania miejsce. Jeżeli nie jest to możliwe, należy zrezygnować z postawiania grota. Postawienie grota, gdy jacht jest w ruchu, omówione jest w rozdziale 5.6.
Przed rozpoczęciem stawiania grota kierujący jachtem wyznacza osoby do poszczególnych czynności. W większości przypadków do postawienia grota potrzebne są dwie do trzech osób. Grot nie powinien być stawiany zbyt szybko. Łatwiej wtedy reagować na zaklinowanie się liku przedniego w maszcie. Podczas stawiania grota, gdy jacht jest w ruchu, sternik powinien przez cały czas utrzymywać kurs dokładnie w linii wiatru.
Przy stawianiu grota z lazy jackiem należy zwracać uwagę na prowadzenie żagla pomiędzy linkami jego kieszeni. Dosyć często następuje zahaczenie listwą żagla o linkę. Należy wtedy lekko opuścić żagiel, umieścić go pomiędzy linkami i ponownie podnosić. Nie powinno się stawiać grota z wybranym szotem grota. Szot grota należy całkowicie wyluzować. Ułatwi to ustawienie żagla dokładnie w linii wiatru. Poluzowany obciągacz bomu, podniesiony nok bomu oraz wyluzowany szot grota pozwolą dużo łatwiej maksymalnie wybrać fał grota w końcowej fazie stawiania żagla, a przez to poprawnie go postawić.
Postawienie grota wymaga wykonania wcześniej czynności przygotowania grota do postawienia. Kierujący jachtem wyznacza członków załogi do postawienia grota. Jacht jest przycumowany i ma wiatr od dziobu.
Wykonywane czynności:
Obecnie najczęściej mamy do czynienia z dwoma sposobami mocowania foka do sztagu:
Stawianie (rozwijanie) foka, inaczej niż w przypadku grota, nie trzeba wykonywać, będąc w linii wiatru. Praktycznie można go stawiać będąc każdym kierunku wiatru, najlepiej jednak stawiać foka w bajdewindzie. W przypadku klasycznego foka, podczas stawiania żagla, załogant będący przy sztagu ma więcej miejsca do obsługi żagla
Przed rozpoczęciem stawiania foka kierujący jachtem wyznacza osoby do poszczególnych czynności. Stawianie lub rozwijanie foka wykonują dwie osoby. W przypadku klasycznego foka jedna obsługuje lik przedni, kontrolując poprawność zaczepienia foka do sztagu, druga obsługuje fał foka. W przypadku foka na sztywnym sztagu jedna obsługuje fał rolera, druga odpowiedni szot foka. Zamocowanie foka do sztywnego sztagu zmieniło radykalnie sposób jego obsługi. Dlatego zamiast komendy „Fok(a) staw” można użyć komendy „Foka rozwiń”, która bardziej odzwierciedla czynność, którą się wykonuje.
Postawienie foka wymaga wcześniej wykonania czynności przygotowania foka do postawienia. Kierujący jachtem wyznacza załogantów do postawienia żagla. Jacht jest przycumowany i ma wiatr od dziobu.
Wariant I – fok klasyczny Wykonywane czynności:
Wariant II – fok na sztywnym sztagu
Wykonywane czynności:
Zamiast komendy „Foka rozwiń” mogą być podane komendy: „Prawy (lewy) szot foka wybieraj”, „Fał rolera luzuj”.
Zrzucenie żagli to szereg czynności, które należy wykonać w odpowiedniej kolejności i przy spełnieniu określonych warunków.
Grota powinno się zrzucać, gdy jacht jest ustawiony w linii lub prawie w linii wiatru. Grota zrzuca się, gdy jacht jest odpowiednio przycumowany, gdy stoi na kotwicy lub gdy jest w ruchu.
W większości przypadków do zrzucenia grota potrzebne są dwie lub trzy osoby. Jedna przy maszcie, druga do fału grota, trzecia do pomagania układania grota w kieszeni lazy jacka lub na bomie. Przed rozpoczęciem zrzucania grota kierujący jachtem wyznacza osoby do zrzucenia żagla. Jacht jest przycumowany i ustawiony w linii wiatru.
Wykonywane czynności:
Gdy fał nie jest prowadzony do kokpitu, to załogant przez cały czas luzowania fału powinien mieć go w dłoni. Puszczenie fału choć na chwilę może doprowadzić do jego niekontrolowanego wciągnięcia zbyt wysoko na maszt lub odchylenia przez wiatr od masztu. Ściągnięcie fału w dół może być bardzo trudne, a czasami bez położenia masztu niemożliwe.
Zrzucenie lub zwinięcie foka, inaczej niż w przypadku grota, nie musi być wykonywane, gdy jacht jest w linii wiatru. Najlepiej jest go zrzucać lub zwijać będąc w kursie bajdewind. W przypadku klasycznego foka załogant będący przy sztagu ma więcej miejsca do obsługi zrzucanego żagla. Gdy fok jest na sztywnym sztagu, podczas jego zwijania nie tworzą się fałdy na sztagu. Zwijania foka na sztagu nie powinno się wykonywać przy wyluzowanym szocie foka. Łopoczący żagiel może się nierówno nawijać na sztywny sztag. Czynność zrzucania lub zwijania foka najczęściej wykonują dwie osoby. W przypadku klasycznego foka jedna, będąc przy sztagu, ściąga żagiel i układa go na pokładzie, druga luzuje fał foka. Gdy fok jest na sztywnym sztagu, jedna obsługuje fał rolera, druga pracujący szot foka.
Wariant I – fok klasyczny Wykonywane czynności:
Gdy fał nie jest prowadzony do kokpitu, to załogant przez cały czas luzowania fału powinien mieć go w dłoni. Puszczenie fału choć na chwilę może doprowadzić do jego niekontrolowanego wciągnięcia zbyt wysoko na maszt lub odchylenia przez wiatr od masztu. Ściągnięcie fału w dół może być bardzo trudne, a czasami niemożliwe bez położenia masztu.
Wariant II – fok na sztywnym sztagu
Wykonywane czynności:
Zamiast komendy „Foka zwiń” mogą być podane komendy: „Fał rolera wybieraj”, „Prawy (lewy) szot foka luzuj”.
Testy
E-patenty
Kursy żeglarskie i motorowodne on-line