Znaki kardynalne na morzu to elementy systemu oznakowania nawigacyjnego IALA, służące do wskazywania bezpiecznych wód i ostrzegania przed niebezpieczeństwami. Wyróżniamy cztery podstawowe typy znaków kardynalnych:

Północny znak kardynalny (N)

• Kształt: kolumnowy lub drążkowy
• Kolor: czarny nad żółtym
• Znak szczytowy: dwa czarne stożki skierowane wierzchołkami do góry
• Światło: białe, rytm VQ (bardzo szybko migające) lub Q (szybko migające)

Wschodni znak kardynalny (E)

• Kształt: kolumnowy lub drążkowy
• Kolor: czarny z pojedynczym szerokim żółtym pasem pośrodku
• Znak szczytowy: dwa czarne stożki podstawami do siebie
• Światło: białe, rytm VQ (3) co 5 sekund lub Q (3) co 10 sekund

Południowy znak kardynalny (S)

• Kształt: kolumnowy lub drążkowy
• Kolor: żółty nad czarnym
• Znak szczytowy: dwa czarne stożki skierowane wierzchołkami w dół
• Światło: białe, rytm VQ (6) + LFl co 10 sekund lub Q (6)+LFl co 15 sekund

Zachodni znak kardynalny (W)

• Kształt: kolumnowy lub drążkowy
• Kolor: żółty z pojedynczym szerokim czarnym pasem pośrodku
• Znak szczytowy: dwa czarne stożki skierowane wierzchołkami do siebie
• Światło: białe, rytm VQ (9) co 10 sekund lub Q (9) co 15 sekund

Znaki kardynalne wskazują, że najgłębsza i najbezpieczniejsza woda znajduje się po stronie zgodnej z nazwą znaku. Na przykład, północny znak kardynalny informuje, że bezpieczne wody są na północ od niego. Charakterystyka świateł znaków kardynalnych jest szczególnie istotna podczas żeglugi nocnej. Liczba błysków (3, 6, 9) w kwadrantach E, S, W ułatwia identyfikację znaku, kojarząc się z umiejscowieniem godzin 3, 6, 9 na tarczy zegara. Znaki kardynalne są kluczowe dla bezpiecznej nawigacji, pomagając żeglarzom omijać niebezpieczne obszary takie jak mielizny, rafy czy wraki. Ich jednolity wygląd i charakterystyka świateł umożliwiają szybką i jednoznaczną identyfikację, niezależnie od warunków pogodowych czy pory dnia.