Materiały szkoleniowe
JACHTOWY STERNIK MORSKI
Dział: Zwyczaje żeglarskie i etykieta
Temat: Etykieta flagowa
Etykieta flagowa to zbiór niepisanych zasad, tradycji i przepisów określających sposób eksponowania flag na jednostkach pływających. Jest to element szerzej pojętej etykiety morskiej (dobrej praktyki żeglarskiej), który służy do identyfikacji statku, wyrażania szacuunku wobec innych państw oraz komunikacji.
W żegludze międzynarodowej każda jednostka ma obowiązek eksponowania bandery, która wskazuje kraj jej rejestracji. Co istotne, przynależność państwowa statku jest niezależna od tego, jakiej narodowości jest jego właściciel lub gdzie znajduje się siedziba firmy operującej jednostką. Zasady te są ściśle określone w Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza, natomiast w polskim porządku prawnym kwestie te regulują m.in. Kodeks morski oraz ustawa dotycząca symboli narodowych (godła, barw i hymnu).
Różnice między flagą a banderą
Należy pamiętać o rozróżnieniu pojęć flagi i bandery. Systemy prawne wielu państw wprowadzają podział na:
W Polsce rolę bandery cywilnej pełni biało-czerwona flaga z umieszczonym na niej godłem. Z kolei bandera wojenna wyróżnia się dodatkowym, trójkątnym wycięciem na wolnym brzegu, tworzącym tzw. języki.
Miejsce eksponowania
Standardowo banderę umieszcza się w części rufowej, montując ją na flagsztoku. Specyficzne zasady dotyczą jachtów wielomasztowych poruszających się pod żaglami – tradycyjnie powinny one prezentować banderę na ostatnim maszcie (bezanie) lub pod pikiem gafla. Mimo to, współcześnie coraz częściej spotyka się praktykę upraszczania tego zwyczaju i mocowania bandery na rufowym flagsztoku, niezależnie od liczby masztów czy konfiguracji ożaglowania.
Bandera Polski
Polska bandera wojenna
Flaga Polski, bandera statków Polskiej Marynarki Handlowej, bandera Polskiej Marynarki Wojennej
Banderki krajów odwiedzanych – najważniejsze zasady
Wyspy Alandzie
Bornholm
Wyspa i prowincja Olandia
Wyspy Alandzie
Bornholm
Wyspa i prowincja Olandia
Bandera Niemiec
Bandera Litwy
Bandera Łotwy
Marynarka wojenna Estonia
Marynarka wojenna Finlandi
Marynarka wojenna Rosji
Flaga Danii
Marynarka wojenna Danii
Bandera króla Danii
Flaga brytyjska – Union Jack
Brytyjska bandera cywilna – Red Ensing
Brytyjska bandera wojenna – Naval Ensign
Lewy saling (patrząc od rufy w stronę dziobu) to miejsce na tzw. proporczyki i banderki okolicznościowe. W przeciwieństwie do prawej strony, gdzie błędy w etykiecie mogą być uznane za brak szacunku dla odwiedzanego kraju, lewa strona daje żeglarzowi dużą swobodę.
Najczęściej spotykane flagi to:
Choć lewa strona wybacza więcej, warto trzymać się dobrych praktyk żeglarskich:
Największym błędem jest pomylenie stron w sytuacjach oficjalnych. Pod lewym salingiem nigdy nie wieszamy:
Ważna uwaga: W tradycyjnej etykiecie morskiej, jeśli jacht bierze udział w uroczystościach i podnosi galę flagową, proporczyki spod salingu powinny zostać opuszczone, by nie zaburzać kompozycji kodu flagowego.
.
Zasady stawiania gali flagowej na jachcie
Kolejność wiązania flag (MKS):
Wielka gala flagowa
Mała gala flagowa
Banderę podnosimy w dniu otwarcia sezonu nawigacyjnego (na jachtach i masztach klubowych), z chwilą zaokrętowania kapitana jachtu, codziennie o godzinie 08:00, a także w chwili kończenia biegu lub wycofania się z regat. Banderę nosi się w czasie drogi stale (w dzień i w nocy, szczególnie w żegludze po wodach terytorialnych każdego kraju; złamanie tego nakazu może być ukarane grzywną), a w porcie (na postoju) od godziny 08:00 czasu miejscowego do zachodu słońca.
Banderę opuszczamy w dniu zakończenia sezonu nawigacyjnego, z chwilą wyokrętowania kapitana jachtu oraz w chwili startu do regat.
Bandera opuszczona do połowy oznacza żałobę narodową, Jeśli na masztach na lądzie lub innych statkach bandera jest opuszczona, należy uczynić to samo z naszą banderą. Opuszczenie bandery w trakcie żeglugi oznacza, że na pokładzie znajduje się zmarły – spotykając taki statek (jacht) należy na chwilę opuścić własną banderę do połowy.