1.Wiadomości ogólne.
Przeszkody i zagrożenia dla żeglugi możesz spotkać na różnego rodzaju akwenach. Na szlakach wodnych są one oznakowane. Miejsca niebezpieczne mogą występować punktowo, ale mogą być też rozległe. Takim miejscem niebezpiecznym będzie głaz płytko po wodą jak i mielizna czy rumowisko kamieni. Znaki ostrzegające przed tego typu przeszkodami są ustawione po to aby możliwa była bezpieczna i zaplanowana żegluga.

2.Oznakowanie miejsc niebezpiecznych blisko brzegu lub wąskich szlakach żeglugowych.
Wąskie szlaki żeglugowe posiadają swoją specyfikę, niebezpieczeństwa najczęściej pojawiają się blisko brzegu. Te miejsca oznacza się znakami brzegowymi ustawionymi w miejscu zagrożenia. Gdy zagrożenie jest wodzie stosowane są pławy. Pławy sygnalizują, że miejsce niebezpieczne jest między pławą a brzegiem. Dla sternika taki znak to sygnał, aby nie wpływać między pławę a brzeg. Kształt takiej pławy jest taki sam jak kształt pławy oznaczającej granicę szlaku żeglownego. Dla pławy oznaczającej miejsce niebezpieczne znaki zostały pomalowane w białe poziome pasy. W nocy obydwa znaki mają taką samą charakterystykę światła i taki sam kolor.

Znaki brzegowe wskazujące niebezpieczeństwo na wąskich drogach żeglugowych mogą posłużyć również do oznakowania stron szlaku bocznego, jeśli jest odnogą szlaku żeglownego.

Miejsce niebezpieczne może występować również na środku takiego znaku wodnego i jest oznakowane znakiem stojącym bezpośrednio na przeszkodzie. Taki znak sygnalizuje przeszkodę, nie określając, którą stroną go ominąć. Przepłynięcie obok takiej przeszkody powinno odbywać się zgodnie ze znakami wskazującymi przebieg szlaku żeglownego

3.Oznakowanie miejsc niebezpiecznych na dużych akwenach, szerokich drogach wodnych i morzu.

Do ostrzegania o zagrożeniach na szlakach żeglugowych na dużych akwenach, jeziorach lub morzu stosuję się znaki zgodne z systemem IALA. Znaki te są obowiązujące na całym świecie.
Tu dowiesz się co to jest system IALA >>>
Znaki z tego zakresu są bardzo ważne dla bezpieczeństwa żeglugi. W tej grupie znaków istotny jest kształt oraz system pomalowania znaku. Możemy wyróżnić następujące znaki: znak bezpiecznej wody, znak odosobnionego bezpieczeństwa i znaki kardynalne.
Znak bezpiecznej wody.
Tego typu znak jest stosowany, gdy miejsce, w którym go umieszczono jest bezpieczne dla żeglugi. Jeśli szlak jest szeroki i nie widać jego granic znak wskazuje miejsce, od którego woda jest bezpieczna i żeglowna. Takim znakiem jest znak bezpiecznej wody. Oznacza on, że wokół niego lub za nim jest przestrzeń wolna od zagrożeń dla żeglugi. Czasami znak wskazuje środek szlaku lub jest ustawiany przed portami, marinami oraz za ujściem rzeki.

Znak odosobnionego niebezpieczeństwa
Wskazuje na punktowe znajdujące się w jednym miejscu niebezpieczeństwo. Wokół tego znaku najczęściej woda jest żeglowna. W przepisach nie ma wytycznych, w jakiej odległości od tego znaku woda jest bezpieczna. Jedyna konkretna wiadomość, którą znak przekazuje jest to, że przeszkoda jest pod nim. Informacji o szczegółach musimy poszukać na mapie lub w locji opisującej akwen. Lepiej do niego się nie zbliżać a omijać go można z każdej strony. W czasie silnego wiatru lub złych warunków zalecane jest mijanie go od strony zawietrznej. Przy dużym dryfie lub utracie sterowności tak jest bezpieczniej. Znak jest charakterystyczny: to czarna pława lub stawa, z poziomymi czerwonymi pasami oraz znakiem szczytowym w postaci dwóch czarnych kul, umieszczonych jedna nad drugą.

3.Znaki kardynalne

Pływając na wodzie możemy spotkać różne przeszkody. Mogą to być: kamienie i głazy, mielizny i inne zagrożenia. Znaki kardynalne informują nas o zagrożeniach na wodzie oraz o tym jak je omijać. Istnieją cztery znaki: północny, wschodni, południowy, zachodni.