Poszczególne jachty mogą znacząco się różnić pomiędzy sobą, ale główne części ich budowy i wyposażenia pozostają takie same.

Jachty składają się z wielu elementów konstrukcyjnych, urządzeń, zabudowy i wyposażenia, które umożliwiają żeglowanie dzięki sile napędowej wiatru. Wszystkie te elementy, zaczynając od masztu, aż po małe uchwyty na liny nazywamy osprzętem jachtowym. Osprzęt, którego pozycje i ustawienia można regulować i ustawiać na bieżąco to osprzęt ruchomy, a ten przytwierdzony do pokładu lub innych części jachtu to osprzęt stały. Elementy ruchome i te które można łatwo zdemontować nazywamy takielunkiem. Części te zdejmuje się na przykład przygotowując jacht do zimowania. Ponowne ich zamontowanie nazywamy otaklowaniem.
Elementem, który unosi jacht na wodzie jest kadłub. Jego przednia zwężona część, to dziób, boki to burty, część środkowa to śródokręcie, a tylna to rufa. Rufa zakończona pionową ścianką to pawęż, do której zazwyczaj mocowane jest urządzenie sterowe, czyli ster. Powierzchnia, która zamyka i zakrywa kadłub jachtu od góry to pokład, jego przednia część to pokład dziobowy – fordek, części pokładu przechodzące wzdłuż burt to półpokłady, a na rufie znajduje się pokład rufowy, czyli achterdek. W osi symetrii jachtu, bliżej dziobu zamontowany jest maszt, na którym stawiany jest żagiel. Pozycję pionową masztu utrzymują od strony burt – wanty, od dziobu – sztag, a od rufy – achtersztag. Do masztu zamocowany jest ruchomy bom, który jest drugim elementem utrzymującym główny żagiel oraz dający możliwość sterowania nim. Kokpit to miejsce, gdzie podczas żeglugi przebywa załoga. Wzdłuż burt poprowadzone są linki stalowe zabezpieczające przed wypadnięciem za burtę to relingi. Zamontowane są na stójkach lub inaczej sztycach i rozciągnięte pomiędzy koszem dziobowym a koszem rufowym. Jachty mieczowe mają wysuwany spod kadłuba miecz, który jest chowany do skrzynki mieczowej. Jachty balastowe zamiast miecza mają zamontowany na stałe kil. Liny, inny osprzęt ruchomy i inne przedmioty są umieszczane w zamkniętych komorach zwanych bakistami lub w otwartych półkach lub szafkach, które nazywamy jaskółkami. Bakistę lub przestrzeń pod pokładem dziobowym nazywamy forpikiem, a pod pokładem rufowym – achterpikiem. Wnętrze jachtu kabinowego osłonięte jest przez nadbudówkę, na której umieszczone są uchwyty dla załogi, czyli handrelingi. Przestrzeń pod pokładem jest doświetlana przez umieszczone na nadbudówce, pokładzie i burtach wodoszczelne elementy, zamontowany na stałe – iluminator, nieduży często uchylny – świetlik lub skajlajt, a bulaj to okno o okrągłym kształcie. Często na jachtach, pojawia się większy otwierany właz z szybą nazywany lukiem. Pod pokład schodzimy zejściówką, zamykaną od góry suwklapą, a w pionie sztorcklapą.
Wnętrze jachtu podzielone jest na kilka stref. Centralne pomieszczenie to mesa, kuchnia nazywana jest kambuzem, toaleta to kingston, pomieszczenie do odpoczynku to kabiny, w których są miejsca do spania, czyli koje. W większych jachtach, znajduje się pomieszczenie przeznaczone do przebywania załogi pod pokładem – kubryk. W mesie najczęściej znajdują się dwa ważne elementy konstrukcyjne jachtu: pilers – kolumna podtrzymująca maszt od dołu oraz zamknięta konstrukcja skrzynki mieczowej. Podłogi na jachcie, na półpokładach, w kokpicie wykańczane są materiałami antypoślizgowymi. Na jachtach otwarto pokładowych i kabinowych można spotkać gretingi. Są to drewniane lub wykonane z innych materiałów podnoszone panele, zapewniające możliwość przemieszczania się po suchej powierzchni oraz umożliwiające łatwy spływ wody do najniższej położonego miejsca wewnątrz kadłuba jachtu.